Veel patronen waar we als volwassenen mee worstelen, zijn niet zomaar ontstaan. Soms dragen we trauma’s mee die er al waren vóór onze geboorte. Dit noemen we aangeboren trauma, ervaringen die via onze voorouders, tijdens de zwangerschap of bij de geboorte op ons zijn overgedragen.
In deze blog ontdek je:
- Wat aangeboren trauma is en hoe het ontstaat.
- De invloed van transgenerationeel en prenataal trauma op hechting.
- Hoe dit zich kan uiten in je dagelijks leven en relaties.
- Wat je kunt doen om de eerste stappen naar heling te zetten.
Wat is aangeboren trauma?
Aangeboren trauma is trauma dat je met je meedraagt, zonder dat je het bewust hebt meegemaakt. Het kan zich uiten in onverklaarbare angsten, onzekerheden of terugkerende patronen die diep in je systeem verankerd zijn.
De twee belangrijkste vormen zijn:
1. Transgenerationeel trauma – trauma dat via je voorouders is doorgegeven.
2. Prenataal of geboortetrauma – ervaringen tijdens de zwangerschap of geboorte die sporen hebben achtergelaten.
Voorbeeld:
Ben je extreem bang om fouten te maken, zonder duidelijke reden? Het kan zijn dat je ouders of grootouders in een tijd leefden waarin perfectie en prestaties nodig waren om te overleven.
Aangeboren trauma is geen excuus, maar een verklaring. Zodra je je hiervan bewust wordt, kan je het helingsproces beginnen.
Reflectie:
Denk eens na over een angst of patroon dat je altijd hebt gehad. Zou dit verbonden kunnen zijn aan je familiegeschiedenis of je vroege start?
“Je draagt niet alleen je eigen pijn, maar ook de verhalen en emoties van de generaties voor jou.”
Transgenerationeel trauma: de last van vorige generaties
Veel van onze voorouders hebben dingen meegemaakt die ze nooit volledig hebben verwerkt: oorlog, armoede, verlies, emotionele onderdrukking. Die ervaringen kunnen generaties later nog voelbaar zijn.
Hoe wordt trauma doorgegeven?
- Via opvoeding en gedrag – ouders die hun eigen pijn niet hebben geheeld, zijn vaak emotioneel afstandelijk of juist overbeschermend.
- Via overtuigingen – denk aan: “Je moet altijd hard werken om iets waard te zijn.”
- Via biologische overdracht – onderzoek laat zien dat langdurige stress DNA kan veranderen en doorgegeven kan worden.
Voorbeelden:
- Als je grootouders de oorlog meemaakten, kan er in jouw familie veel nadruk liggen op veiligheid, controle en hard werken.
- Als je ouders emotioneel niet beschikbaar waren, kan dit jou later belemmeren in vertrouwen en intimiteit.
Reflectie:
Welke overtuigingen of angsten herken jij in je familie? Hoe beïnvloeden ze jouw relaties en keuzes?
Prenataal en geboortetrauma: hoe je start je hechting beïnvloedt
Zelfs vóór je geboorte kan trauma ontstaan. Denk aan:
- Stress of angst bij de moeder tijdens de zwangerschap.
- Complicaties bij de bevalling.
- Een ongewenste zwangerschap of gevoelens van afwijzing.
Mogelijke gevolgen later in je leven:
- Een sterk overlevingsmechanisme: altijd bezig met controle en veiligheid.
- Moeite met verbinding: wantrouwend of juist extreem afhankelijk zijn.
- Een gevoelig zenuwstelsel: sneller overprikkeld of gespannen raken.
Voorbeeld:
Als je moeder zich emotioneel niet verbonden voelde tijdens de zwangerschap, kun je als volwassene worstelen met afwijzingsgevoelens.
Reflectie:
Vraag je ouders of verzorgers eens naar je geboorte of zwangerschap. Wat speelde er destijds? Hoe voel jij je als je dat hoort?
Hoe aangeboren trauma zich uit in je dagelijks leven
Misschien heb je zelf geen ‘groot trauma’ meegemaakt, maar herken je dit:
- Je voelt je vaak zwaar of anders, zonder duidelijke reden.
- Je hebt bindings- of verlatingsangst.
- Je ervaart stress of angst in situaties die daar eigenlijk geen aanleiding voor geven.
- Je hebt moeite je veilig of geliefd te voelen.
- Je hebt altijd het gevoel dat je nóg harder moet werken om genoeg te zijn.
Herkenbaar? Dan kan er sprake zijn van aangeboren trauma.
Opdracht:
Sta eens stil bij je automatische reacties. Welke gevoelens zijn écht van jou, en welke lijken meegegeven vanuit eerdere generaties?
De eerste stap naar heling: bewustwording
Aangeboren trauma is niet jouw schuld, maar het is wél jouw verantwoordelijkheid om ermee aan de slag te gaan.
Wat je kunt doen:
✔ Herken je patronen en schrijf ze op.
✔ Onderzoek je familiegeschiedenis.
✔ Oefen met zelfcompassie: je hebt niets verkeerd gedaan, je draagt slechts mee wat niet van jou is.
Praktische oefening:
Sluit je ogen en leg je hand op je hart.
Herhaal zachtjes:
“Ik ben veilig. Ik mag helen in mijn eigen tempo. Ik ben los van het verleden.”
Elke dag dat je bewust een stap zet, doorbreek je de keten. Jij bent degene die een nieuw begin kan maken.
Samenvatting
- Aangeboren trauma kan ontstaan via je voorouders, tijdens de zwangerschap of bij de geboorte.
- Transgenerationeel en prenataal trauma beïnvloeden je hechting en relaties.
- Het kan zich uiten in angsten, stress en relationele patronen zonder duidelijke oorzaak.
- Bewustwording en zelfcompassie zijn de eerste stappen richting heling.
Door te erkennen dat sommige patronen niet van jou alleen zijn, open je de deur naar heling en groei. Bewustwording geeft je de kracht om los te komen van het verleden en je eigen pad te kiezen.
