Veel mensen denken dat hun hechtingsstijl vaststaat en niet te veranderen is, maar dat is onzin. Je kunt wél helen en groeien naar een veilige hechtingsstijl, zelfs als je jarenlang vastzat in patronen van bindingsangst of verlatingsangst.

Als je worstelt met verlatingsangst of bindingsangst, lijkt het soms alsof je steeds de ‘verkeerde’ partners aantrekt. Je verlangt naar liefde en veiligheid, maar ondertussen voelt elke relatie als een spanningsveld tussen nabijheid en afstand.

Je hechtingsstijl werd gevormd in je vroege jeugd, nog voordat je het zelf doorhad. De relatie die je had met je ouders of verzorgers bepaalt hoe je later in relaties stapt, hoe je omgaat met intimiteit en hoe veilig je je voelt bij anderen.

Veel mensen die opgroeien met onveilige hechting of aangeboren trauma, belanden later in relaties die dit trauma onbewust versterken. Dat betekent niet dat je bewust een verkeerde partner kiest, maar dat je brein zoekt naar het bekende, zelfs als dat niet gezond is.

Veel patronen waar we als volwassenen mee worstelen, zijn niet zomaar ontstaan. Soms dragen we trauma’s mee die er al waren vóór onze geboorte. Dit noemen we aangeboren trauma, ervaringen die via onze voorouders, tijdens de zwangerschap of bij de geboorte op ons zijn overgedragen.

Emotionele volwassenheid heeft niets met leeftijd te maken, maar alles met zelfinzicht, verantwoordelijkheid en de manier waarop je met emoties omgaat. Sommige mensen groeien op in omstandigheden die hen dwingen om snel volwassen te worden. Anderen worstelen zelfs op latere leeftijd nog met emotionele rijpheid.

Waarom reageer je soms zo heftig op iets kleins? Waarom blijf je malen over dat ene gesprek? En waarom voel je je na sommige sociale situaties leeg of gespannen? Vaak heeft dit te maken met je emotionele intelligentie

Heb je ooit gemerkt dat je jezelf op een subtiele manier tegenhoudt? Dat je boos wordt zonder duidelijke reden, je terugtrekt, of jezelf verliest in werk of scrollen? Grote kans dat je dan onbewust gebruikmaakt van afweermechanismen.

Je kunt pas echt groeien als je je veilig voelt. Maar wat als je nooit hebt geleerd hoe veiligheid eigenlijk voelt? (On)bewuste onveiligheid zorgt ervoor dat je lichaam en geest continu alert zijn, ook als er geen direct gevaar is.

Je kent het misschien wel. Je reageert op iets of iemand en achteraf denk je: waarom deed ik dat eigenlijk zo?

Of je belandt keer op keer in dezelfde situaties, terwijl je diep vanbinnen voelt dat het anders mag. Juist daar begint bewustwording.